Poesie
dedicate ai familiari
A FIZA MEA ROSALBA
(Chin sa luche ’e su coro)

Cando su mese ’e maju
allughet montes, baddes e campuras
de delissias d’incantu,
sas frinas , chin manos de seda,
accasazan su bolu ’e sos puzones
in chelos biaittos.
Su nuscu ’e sos frores
illebiat s’ispiritu
semper disizosu
de nobellas d’ispantu.
Ma custos versos, fiza,
pintos
chin su pinzello ’e s’anima
non s’irbentian mai,
ca juchen
s’alidu d’unu babbu chi t’istimat.
Juchen alas d’amore, chi naschin,
chene tilla veruna,
in sos prados de s’infiniu.
Tue,
parma istimada,
mama soberana e bella,
poetessa delicata
de soberanos innos de cossolu,
crara
chei sa luche ’e su coro,
ses s’ispera innida
de su tempus benidore,
sempre pronta a ispargher
in sas agheras de s’ispiritu umanu
sonnios de bonidade.
Pro cussu, tue, o fiza,
in custu mundu inzertu para fronte,
e drinni s’ischiglia ’e s’anima
pro sorbere
sos tirrios maleittos
chi nos cheren lubare su coro.
Chin s’isettu chi cras, jaja dizzosa,
potas semenare labores d’amistade
ti dò, fiza ’e su coro,
tottu sas cosas bellas
chi fachen bellu e caru s’universu.
BABBU
A FIZU MEU PAULU *
Non los cherjo sos dech’annos
chi mi cheres regalare.
Non los cherjo; cherjo istare
chene gosu in sos affannos.
Fizu meu, fizu caru
de maneras semper bellu ;
de sos frores su gravellu,
de faveddos francu e craru.
Tra lusingas e chimeras
unu mare ’e simpatia ;
un’abbrazzu ’e galania,
sonnios d’oro, milli isperas.
Fizu meu, fizu bonu,
fizu meu, onestu e bellu ;
de sos frores su gravellu,
de sos ocros sa pupìa.
Tra sos pintos unu ebbia :
de Zesusu su peronu.
Tra sos cantos s’armonia
chi cantabas, fizu bonu.
Cando torrat su beranu
de sos prados tottu in frore
tue non torras, su dolore
micch’aggorrat in s’anneu.
Preco a Santos e Maria
chi m’affranzen mente e coro;
l’ischis,fizu, chi t’adoro…
l’ischis, s’anima est sentìa.
Cando torrat su beranu
chin sas runchines in chelu
preco e lego su Banzelu
chi ti diat coro e manu.
Chi ti diat manu e coro,
chi ti diat coro e manu.
Canta, fizu, chi t’adoro.
Canta! Canta , ses galanu.
Canta in oche, in s’Ortobene
t’ammentamus notte e die.
Canta, fizu , intende a mie:
ti cherimus meda bene.
Canta! b’est su Redentore
de sos chelos soberanu.
Canta !ahiò, dami sa manu
chi m’abbrandit su dolore…
Babbu
20marzo 1999*E’ la prima poesia dedicata a Paolo dopo la sua morte
A PAULU MEU
Sa malasorte , fizu, t’hat rucrau
sa bida cando tottu ti pariat
un’incantu divinu, un’aschisorju
de lumeras de prata e de cossolu.
Fis prenu, fizu , de lusingas d’oro
e de sonnios galanos.
Tue fis abberu
s’alinu meu, sa bida, sa cussenzia,
sa forza ch’intro ’e coro nos allughet
cuss’amore immortale, su chi bolat
in sos chelos fungudos
de su cherbeddu umanu,
tra luches e isperas
e meravillas mannas,
sempre a bolu ’e abile
e a canticos serenos
de rusinzolos d’oro
d’alipintas de sole
e de serenas lodolas d’incantu.
Cando cantabas, fizu ,
a cuss’anghelu bellu ’e frade tuo
parias ispirau dae Deus
ca nche ponias tottu
sa fide cristallina
chi Deus immortale nos isparghet
intro ’e s’anima nostra,
pro laudare in eternu
s’eterna "immensidade" ’e su Sennore.
Commo dego so solu,non so prus nemmos.
Mi mancat tottu, mi mancat sa forza,
su corazu, su briu, sos alentos
chi fachen bellu s’omine in sa bida.
Mi mancas tue, fizu,
ca fis bonu, leale, affettuosu,
sempere prontu a facher galanìas
cussas ch’abbarran fittas in su coro.
Cando in chelos de fada
s’omine pintat lizos
de immortale lucore
tando est abberu fizu
de s’Eternu Redentore.
BABBU
(MAGGIO 1999)
TOCCHEDDOS DE CORO

Chin sos prus bellos versos ti ricamo
sos sentimentos limpidos d’incantu.
L’ ischis, colomba, l’ischis ; ischis cantu
t’hapo sempre amau e cantu t’amo.
Non cherjo, non pretendo, mancu bramo
chi tue, bella, m’ames cantu t’amo.
E ti pedo perdonu si su coro
no ischit faveddare chin affettu;
issu pro tene patit in segretu,
issu pro tene patit penas d’oro.
Ses su bene, ses s’unicu tesoro,
ses su tesoro, ses s’unicu affettu.
A ti l’ammentas cando in pzzinnia
bolabamus in artu, in sas istellas,
nandenos semper solu cosas bellas
in d’unu chelu tintu ’e fantasia
Su mundu fit arcana sinfonia
ca bi fis solu tue, tue ebbia.
Commo chi sos toccheddos de s’amore
sun prus craros, su coro est in turmentu.
S’ anima , prus de prima in patimentu,
timet s’attonzu, timet su dolore.
Bolat sempre in artu a cada bentu
su sentimentu candidu ’e s’amore.
Franceschino circondato da alcuni nipoti
(a
Missenta ’e Sandro)
Chin
versos d’immortale fantasia
oje
t’iscrivo bella una cantone;
e
ti l’iscrivo bella chin resone
chene
facher peruna balentia.
Ma
prima pedo a Deus carchi versu
de
lentores iffustu e de recreu.
Columbedda
’e su coro, a parrer meu
ses
sa prus bella abberu ’e s’universu.
Chin
sos durches profumos d’una rosa
t’affranzamus
ponendeti intro ’e sinu,
e
pedimus a Deus, unu e trinu,
chi
crescas sapia, onesta e birtudosa.
E
sicuros de tanta meraviza
cantamus
craros innos d’alligria ;
cantamus
tottu paris a Maria
de
Deus soberanu Mama e Fiza :
pro
chi ti badiet semper in caminu,
pro
chi t’affrazet sinu coro e mente,
pro
chi ti lucat semper e comente
unu
frore galanu in su zardinu.
E
chin s’ispera durche e luminosa
ch’in
bonidade crescas forte e sana,
rizivi,
fizichedda, sa galana
fide
in s’amore ch’est sa mezus cosa.
E
chin sa luche ’e s’anima dimando
frizzas
d’amore, prendas de recreu:
las
pedo umilemente pro chi Deu
t’azudet
in sa bida , commo e tando.
Pro
chi su sole brama e pintos d’oro
ti
regalet, e nuscos de cossolu,
dego
ti ponzo, commo, in su brassolu,
prendas
d’affettu e canticos de coro.
In
custu bette mundu ricamau
de
sonnios e de notas d’alligria
azzapes,
culumbedda, s’armonia
chi
mama, babu e zaju han za pintau.
Commo
accapido tottu sas istellas
ch’imperelan
su chelu in notte arcana
pro
ti facher d’amore sa collana
chi
juchen solu sas pizzinnas bellas.

Vincenza Satta
Ninna-nanna
(a Franziscu ’e Sandro)
Jaju, pro tene, fizu, hat imbentau
una bella cantone tottu amore,
chi juchet de su mare su colore
ei sa luche ’e su mare immaculau.
Pro chi t’assistat sa bona fortuna
ti l’hat iscritta durche in linos d’oro
chin tottu sos affettos de su coro
e chin sos rajos craros de sa luna.
Dormi, culumbu, dormi, cras manzanu
babbu ti piccat in su Serbadore
devotu, inibe, precat su Sennore
pro chi crescas abbistu, forte e sanu.
Annobas cando est artu su labore
ei su massaju est prontu a lu messare
andamus a su Monte a compudare
sos nidos de sas tuppas de Borbore.
Chin s’aghera balente ’e s’Ortobene
ti pintat peri perelas d’incantu
e tra nuscos de rosa e d’amarantu
t’isparghet intro ’e coro cada bene.
E ti battiti belledda un’alipinta,
unu cabaddu ’e canna, una frunzitta,
una bella taschedda, una crapitta
e una zucchittedda tottu pinta.
E pro ch’impares chin serenidade
babbu ti picat una pinna ’e oro
ch’iscrivet chin sos alinos de coro :
mama, babbu, tesoro, amicu e frade.
Pro chi crescas onestu e birtudosu
e lasses trattas d’omine galanu
t’affranzo, fizu, chin su coro in manu
e ti baso che prinzipe dizzosu.

Vincenza e Francesco Satta
A ZUBANNE BATTISTA
NINNA-NANNA

Gianbattista Satta
Pro tene, fizu, jaju hat imbentau
una cantone alligra, pilibrunda,
durche, bella che sole, caritunda
chei sa luna chi naschit in su chelu.
Est una cantonedda latte e mele,
de pilios tinta, tottu linos d’oro
chi juchet sos segretos de su coro
ei s’alinu caente ’e su beranu.
E de beranu juchet sas isperas
pro chi potas bertudes semenare.
E pro chi potas liberu pessare
juchet tottu sos benes de su coro.
Pro cussu ti regalo sas istellas,
su sole chin sa luna incantadora;
su mare tottu prenu ’e cosas bellas
ei sa terra cussorja ’e meravizas.
E non timas deddé, non timas mai:
dormi serenu, ti cherimus bene.
Su Redentore, bellu, in s’Ortobene
ti bizat chin su coro e chin sa manu.
No, non timas! Non timas mancu a mannu
cando sa sorte piccat male impreu:
s’ omine forte binchet su zudeu
ca l’assistit s’Ispirutu sovranu;
e chin alas de sole rucrat tulas
de labore, d’ olibas e d’ incantos ;
e chin s’azudu ’e Deus binchet tantos
palos d’amore e de bona fortuna.
Commo, dormi, columbu, ninna-nanna,
ca ses pizzinnu, depes crescher sanu;
dormi, tesoro, dormi, cras manzanu
jaju ti cantat unu duru-duru.
Cando ses mannu potas bentulare
mannucros in arjolas de recreu,
e potas narrer : « Eris, jaju meu,
m’hat regalau nuscos de bontade ».
Dormi, culumbu, dormi, sonnios d’oro !
Arcos de chelu, risos de cossolu
t’ accumpanzen serenos in su bolu
de s’innossente banzicu ’e su coro.
A Luciana
Una rosa ’e beranu
tottu iffusta ’e lentore.
Ses s’istella ’e manzanu
su respiru ’e s’amore.
Chin sa luna, tesoro ,
ti ricamo in segretu
sas paragulas d’oro
sos profumos d’affettu.
E comino a pintare
chin sas abbas de mare
iscarpittas de lana
bistireddos de linu
una dommo galana
unu friscu zardinu.
Dormi, dormi Luciana.
Cando a manna su mundu
ziras tottu contenta
chin amore profundu
custu coro nd’ammenta.
Custu coro chi commo
pranghet, canta pro tene:
lizu bellu ’e sa dommo
frore caru ’e su bene.
De su coro sa frama,
dormi in brazzos de mama.
De sa mendula in frore
sa bellesa e s’amore.
Su corredo preparo
chin s’azudu divinu.
Sas bertudes t’imparo
chin s’affettu ’e su sinu.
Chin sas nues de chelu
ti preparu su belu.
Su bestire ’e isposa
chin profumos de rosa.
Cando mama diventas
si de mene t’ammentas
beni a dommo ,tesoro.
Fiza bella s’e su coro !
Nonno

A Massimu
Sos ocros bellos in colore ’e mare
sa bucchichedda prena ’e simpatia
sos pilos de su babbu sa zenia
paren ispicas prontas a messare.
Sa mama l’incuminzat a cantare
chin sos muttos d’antica melodia.
Sos angheleddos de Santa Maria
pinnicos benin a lu laccheddare.
Su babbu si l’annotat incantau
e si lu passat mannu e birtudosu
chin nd’unu aneddu ’e oro, adduttorau.
Sa jahja che lu biet za isposu
chin sa prus bella e ricca ’e bichinau
in dondoletta, tottu corconosu.
Un annu ’e oro
(A Rosaria)

Un’annu,un’annu intregu, un’annu ’e oro:
sos primos passos , risos dall’alligria.
In su mundu non b’hat mezus tesoro
chi bazat cantu balet custa cria.
Sa mama si l’istringhet a su coro,
su babbu nd’est fachende maladia.
S’aschisorju da l’han in dommo issoro:
sa ricchesa est sol’issa, est issa ebbia.
Dego, frore ’e beranu, bella amada,
ti dia cherrer bier chin su belu
de isposa, felize e onorada.
Pro cussu, lego semper su banzelu,
e li pedo a sa Santa Immaculada
chi ti lucat sa terra chin su chelu.