A un’anzelu

 

Fizu, fizu, fizu meu,

lizu candidu che nibe,

die e notte pesso a tibe

chin sos pannos de s’anneu.

 

Tesoreddu , m’has lassau

chenza mancu unu sorrisu,

tue bellu in paradisu,

dego in oche abbelenau.

 

Unu babbu isfortunau,

una mama addoloria.

Tue , Birghine Maria,

ischis tottu custu anneu.

Fizu, fizu, fizu meu.

 

Fizu caru, fizu bellu,

puzzoneddu, nara tue :

Ite cheres commo in cue ?

Una rosa? Unu gravellu?

Ub’est s’arbore nobellu

chi su coro m’hat inchesu?

Pezzi Deus m’hat cumpresu.

Ite penas, ite anneu.

Fizu, fizu, fizu meu.

 

Cale trista melodia

sonat durche sa campana;

peri s’abba ’e sa funtana

est a s’agada, sentěa.

Prima tottu fit maghěa,

prima tottu fit amore,

commo imbezes su dolore

mi nche tuttat in s’anneu.

Fizu, fizu, fizu meu.

 

Chin su coro a frichiněas

chirco ,chirco, chirco imbanu

in sas penas de s’arcanu

sas prus durches sinfonias.

A murmuttu sas niněas

cantu galu; ma pro chie?

Oh, ammentos d’una die !

Canto e preco chin anneu.

 

Fizu, fizu, fizu meu

lizu candidu che nibe,

die e notte pesso a tibe

chin sos pannos de s’anneu.