
A un’anzelu
Fizu, fizu, fizu meu,
lizu candidu che nibe,
die e notte pesso a tibe
chin sos pannos de s’anneu.
Tesoreddu , m’has lassau
chenza mancu unu sorrisu,
tue bellu in paradisu,
dego in oche abbelenau.
Unu babbu isfortunau,
una mama addoloria.
Tue , Birghine Maria,
ischis tottu custu anneu.
Fizu, fizu, fizu meu.
Fizu caru, fizu bellu,
puzzoneddu, nara tue :
Ite cheres commo in cue ?
Una rosa? Unu gravellu?
Ub’est s’arbore nobellu
chi su coro m’hat inchesu?
Pezzi Deus m’hat cumpresu.
Ite penas, ite anneu.
Fizu, fizu, fizu meu.
Cale trista melodia
sonat durche sa campana;
peri s’abba ’e sa funtana
est a s’agada, sentěa.
Prima tottu fit maghěa,
prima tottu fit amore,
commo imbezes su dolore
mi nche tuttat in s’anneu.
Fizu, fizu, fizu meu.
Chin su coro a frichiněas
chirco ,chirco, chirco imbanu
in sas penas de s’arcanu
sas prus durches sinfonias.
A murmuttu sas niněas
cantu galu; ma pro chie?
Oh, ammentos d’una die !
Canto e preco chin anneu.
Fizu, fizu, fizu meu
lizu candidu che nibe,
die e notte pesso a tibe
chin sos pannos de s’anneu.