A Luciana

 

Una rosa ’e beranu

tottu iffusta ’e lentore.

Ses s’istella ’e manzanu

su respiru ’e s’amore.

Chin sa luna, tesoro ,

ti ricamo in segretu

sas paragulas d’oro

sos profumos d’affettu.

E comino a pintare

chin sas abbas de mare

iscarpittas de lana

bistireddos de linu

una dommo galana

unu friscu zardinu.

Dormi, dormi Luciana.

Cando a manna su mundu

ziras tottu contenta

chin amore profundu

custu coro nd’ammenta.

Custu coro chi commo

pranghet, canta pro tene:

lizu bellu ’e sa dommo

frore caru ’e su bene.

De su coro sa frama,

dormi in brazzos de mama.

De sa mendula in frore

sa bellesa e s’amore.

Su corredo preparo

chin s’azudu divinu.

Sas bertudes t’imparo

chin s’affettu ’e su sinu.

Chin sas nues de chelu

ti preparu su belu.

Su bestire ’e isposa

chin profumos de rosa.

Cando mama diventas

si de mene t’ammentas

beni a dommo ,tesoro.

Fiza bella s’e su coro !

Nonno

(Franceschino Satta)

Luciana Ceriale